त्या दिवशी सकाळची वेळ होती. छोटी तिसरीतली प्राजक्ता आणि पाचवीतला ज्ञानेश यांची शाळेत निघण्याची घाई चालली होती. घरात दोघांनाही लाडाने प्राजू आणि ज्ञाना अशीच हाक मारायचे त्यांचे मम्मी आणि पप्पा. तेवढ्यात प्राजू पप्पांच्या जवळ जाऊन हळूवार म्हणाली, "पप्पा शाळेत जाताना मला दुकानात न्याल ना प्लीज?
ज्ञाना- पप्पा मला पण यायचेय.
दोघांचेही शाळेत निघताना ऊगाचच दुकानात जाणे त्यांच्या पप्पांना रुचले नाही.
"कितीवेळा सांगायचं रे तुम्हाला बाहेरचं खाणं चांगलं नसतं म्हणून..."-पप्पा
मुळात मुलांचा कल बाहेरच्या खाण्याकडे जास्त नसावा या मताचे होते ते.
"आम्हाला जायचेच आहे...!!!"-मुलांनी हट्ट केला.
मुलं आपल्या म्हणण्याला केराची टोपली दाखवतायत असे वाटल्याने त्यांच्या पप्पांना राग आला. ते मुलांवर ओरडले. मुलं नाराज झाली. त्यांचा चेहरा पडला.
शाळेत मुलांना सोडण्याची वेळ झाली होती.
निघताना दोघांनीही आज काहीच खाल्ले नव्हते. पप्पांनी दोघांनाही बाईकवर बसवले आणि ते तिघेही शाळेकडे रवाना झाले. बाईकवरुन उतरल्यावर एकदा दोन्ही मुलांनी पप्पांकडे पाहीले..मग एकमेकांकडे कटाक्ष टाकून ते आपापल्या वर्गात गेले.
शाळेबाहेर त्यांचे पप्पा मात्र ऊभेच होते. त्यांना कसलं तरी वाईट वाटत होतं. मुलांनी निघताना नाश्ता केला नाही त्याचं की त्यांना दुकानात घेऊन गेलो नाही त्याचं...काहीच लक्षात येत नव्हतं. पण मुलं नाराज झाली होती एवढं मात्र लक्षात आलं होतं.
लगेच त्यांनी बाईकला किक मारली आणि ते जवळच्याच एका दुकानात गेले...त्यांनी दोन कॅडबरी चॉकलेट्स घेतली..आणि पुन्हा ते शाळेत आले. शिक्षकांना ती चॉकलेट्स प्राजू व ज्ञानाला द्यायला सांगीतली आणि ते घरी गेले.
संध्याकाळी पप्पा ऑफीसमधून घरी आल्यावर पाहतात तर मुलं खोलीत आभ्यास करत होती. पप्पांना पाहील्यावर मुलांनी त्यांच्याकडे एकदा पाहीलं..मग एकमेकांकडे पाहून खाली मान घालून पुन्हा आभ्यासाला लागली..
रात्र झाली..जेवण वैगेरे आटोपल्यानंतर साधारण ११ वा. च्या सुमारास सारे झोपायला खोलीत गेले. दोन्ही मुले झोपली होती. पण अर्धा पाऊणतास झाला तरी त्यांच्या पप्पांना काही झोपच येईना...का कुणास ठाऊक पण त्यांना पोरांची नाराजी सलत होती..ते प्रेमाने पोरांच्या डोक्यावरुन हात फिरवू लागले. तशी दोन्ही पोरं ऊठली...
पप्पांजवळ आली.
"पप्पा तुम्ही आम्हाला खुप आवडता"
दोन्ही मुलांच्या तोंडी हे वाक्य ऐकून त्यांच्या डोळ्यांंतून टचकन पाणी आले.
मुलांची मम्मीही ऊठली आणि तिने लाईट लावला. साधारण १२ वाजायला आले होते.
दोन्ही मुले कोपऱ्यातल्या त्यांच्या दफ्तरातून काहीतरी घेऊन आली...पप्पांसमोर उभी राहीली आणि पप्पांकडे पाहू लागली.
"पप्पा हॅप्पी बर्थ डे..."
होय आज खरंच पप्पांचा वाढदिवस होता. त्यांनी सहज मुलांच्या हातात पाहीले तर त्यांना भरुन आले. सकाळी त्यांनी मुलांसाठी शाळेत दिलेलीच चॉकलेट्स होती ती..!!! आणि मुलांनी न खाताच त्यांच्यासाठी परत आणली होती.
पप्पा पोरांना जवळ घेऊन रडू लागले..मुलांची मम्मीही रडू लागली..आणि मुलंही..
वास्तविक हल्ली प्रत्येक जण हसून वाढदिवस साजरा करतो...त्या चौघांनी मात्र त्या रात्री मस्त रडून एक आगळावेगळा वाढदिवस साजरा केला होता...
___________________________________लेखन-प्रविणसर
ज्ञाना- पप्पा मला पण यायचेय.
दोघांचेही शाळेत निघताना ऊगाचच दुकानात जाणे त्यांच्या पप्पांना रुचले नाही.
"कितीवेळा सांगायचं रे तुम्हाला बाहेरचं खाणं चांगलं नसतं म्हणून..."-पप्पा
मुळात मुलांचा कल बाहेरच्या खाण्याकडे जास्त नसावा या मताचे होते ते.
"आम्हाला जायचेच आहे...!!!"-मुलांनी हट्ट केला.
मुलं आपल्या म्हणण्याला केराची टोपली दाखवतायत असे वाटल्याने त्यांच्या पप्पांना राग आला. ते मुलांवर ओरडले. मुलं नाराज झाली. त्यांचा चेहरा पडला.
शाळेत मुलांना सोडण्याची वेळ झाली होती.
निघताना दोघांनीही आज काहीच खाल्ले नव्हते. पप्पांनी दोघांनाही बाईकवर बसवले आणि ते तिघेही शाळेकडे रवाना झाले. बाईकवरुन उतरल्यावर एकदा दोन्ही मुलांनी पप्पांकडे पाहीले..मग एकमेकांकडे कटाक्ष टाकून ते आपापल्या वर्गात गेले.
शाळेबाहेर त्यांचे पप्पा मात्र ऊभेच होते. त्यांना कसलं तरी वाईट वाटत होतं. मुलांनी निघताना नाश्ता केला नाही त्याचं की त्यांना दुकानात घेऊन गेलो नाही त्याचं...काहीच लक्षात येत नव्हतं. पण मुलं नाराज झाली होती एवढं मात्र लक्षात आलं होतं.
लगेच त्यांनी बाईकला किक मारली आणि ते जवळच्याच एका दुकानात गेले...त्यांनी दोन कॅडबरी चॉकलेट्स घेतली..आणि पुन्हा ते शाळेत आले. शिक्षकांना ती चॉकलेट्स प्राजू व ज्ञानाला द्यायला सांगीतली आणि ते घरी गेले.
संध्याकाळी पप्पा ऑफीसमधून घरी आल्यावर पाहतात तर मुलं खोलीत आभ्यास करत होती. पप्पांना पाहील्यावर मुलांनी त्यांच्याकडे एकदा पाहीलं..मग एकमेकांकडे पाहून खाली मान घालून पुन्हा आभ्यासाला लागली..
रात्र झाली..जेवण वैगेरे आटोपल्यानंतर साधारण ११ वा. च्या सुमारास सारे झोपायला खोलीत गेले. दोन्ही मुले झोपली होती. पण अर्धा पाऊणतास झाला तरी त्यांच्या पप्पांना काही झोपच येईना...का कुणास ठाऊक पण त्यांना पोरांची नाराजी सलत होती..ते प्रेमाने पोरांच्या डोक्यावरुन हात फिरवू लागले. तशी दोन्ही पोरं ऊठली...
पप्पांजवळ आली.
"पप्पा तुम्ही आम्हाला खुप आवडता"
दोन्ही मुलांच्या तोंडी हे वाक्य ऐकून त्यांच्या डोळ्यांंतून टचकन पाणी आले.
मुलांची मम्मीही ऊठली आणि तिने लाईट लावला. साधारण १२ वाजायला आले होते.
दोन्ही मुले कोपऱ्यातल्या त्यांच्या दफ्तरातून काहीतरी घेऊन आली...पप्पांसमोर उभी राहीली आणि पप्पांकडे पाहू लागली.
"पप्पा हॅप्पी बर्थ डे..."
होय आज खरंच पप्पांचा वाढदिवस होता. त्यांनी सहज मुलांच्या हातात पाहीले तर त्यांना भरुन आले. सकाळी त्यांनी मुलांसाठी शाळेत दिलेलीच चॉकलेट्स होती ती..!!! आणि मुलांनी न खाताच त्यांच्यासाठी परत आणली होती.
पप्पा पोरांना जवळ घेऊन रडू लागले..मुलांची मम्मीही रडू लागली..आणि मुलंही..
वास्तविक हल्ली प्रत्येक जण हसून वाढदिवस साजरा करतो...त्या चौघांनी मात्र त्या रात्री मस्त रडून एक आगळावेगळा वाढदिवस साजरा केला होता...
___________________________________लेखन-प्रविणसर
कोणत्याही टिप्पण्या नाहीत:
टिप्पणी पोस्ट करा